home | interview | Riet van Rooij

Interview

Riet van Rooij

'Het toppunt van levenskunst is overgave aan het leven zoals het zich ontvouwt'

Wat versta je onder spirituele zwangerschapsbegeleiding?
Een spiritueel georiënteerde verloskundige of zwangerschapscoach werkt met het concept dat het wezen van het kind al vanaf het begin aanwezig is. Tijdens de conceptie, en zelfs daarvoor. Wij gaan ervan uit dat het kindje op wezensniveau gelijkwaardig is aan ons, volwassenen. Het is dus géén onbeschreven blad, geen hulpeloos schepsel dat niks kan of weet. Integendeel, een kind komt naar de aarde met een doel en met een eigen intelligentie. Deze zienswijze heeft consequenties voor hoe je met een baby omgaat. Zowel tijdens de zwangerschap als daarna. Een spiritueel verloskundige of zwangerschapsbegeleidster maakt op zielsniveau contact met een kind, begeleidt het en werkt ermee samen. Zo kwam er onlangs een stel in mijn praktijk van wie de baby in stuit lag vlak voor de uitgerekende datum. De ouders twijfelden of ze het kindje moesten proberen te laten keren. Ze vonden het geforceerd. Lag het met een reden zo? Door contact te maken met het kind, konden we het probleem op zielsniveau aan hem voorleggen. Paste het bij zijn pad op aarde om zo geboren te worden, of lag hij gewoon wel makkelijk zo? Door te vertellen dat een stuitligging geen handige start was, maar dat we hem hoe dan ook zo goed mogelijk zouden steunen, namen we hem serieus, als wezen. Hierna keerde de baby zich om, er was maar een heel klein zetje voor nodig.

 

Hoe kun je als aanstaande moeder contact maken met je ongeboren kind?
Veel vrouwen zoeken spontaan de verbinding met de baby in hun buik. Dat gebeurt intuïtief en vanuit het hart. Ze praten al uit zichzelf met hun kindje. Daarmee hoef je overigens niet te wachten tot je getrappel in je buik voelt. Nee, je kunt zelfs al voor de conceptie met je aandacht uitreiken naar het wezen van je zoon of dochter. Daarmee open je je voor je toekomstige kind. Er zijn ook andere manieren om contact te maken. Je kunt brieven schrijven aan je kindje, visualiseren en mediteren, met hem dansen of tekenen. Zo keer je naar binnen en stem je je af op je kind. Ook als je hem of haar vragen stelt, merk je dat er vanzelf een gevoel of woorden bij je opkomen als antwoord.

 

Wat is jouw visie op onze komst naar de aarde?
Ik ga ervan uit dat op zielsniveau al van alles gaande is tussen het kind en de aanstaande ouders, die zich ervoor openstellen. Dat gaat ofwel bewust, omdat ouders een kind willen, ofwel onbewust omdat het past bij hun zielsontwikkeling. Maar ook het kind dat komen gaat, draagt hieraan bij. Het wezen wil iets op aarde, het heeft bepaalde thema's uit te werken die het in een lichaam van vlees en bloed kan ervaren en doorleven. De ziel van het kind wordt aangetrokken tot een ouderpaar dat 'matcht' met zijn levensdoel. Denk maar aan erfelijk materiaal, karakter van de ouders, thema's die de vader en moeder zelf aan het uitwerken zijn enzovoorts. Datzelfde geldt voor cultuur en omstandigheden. Ik zie dit als een veld van mogelijkheden. Tijdens de conceptie smelten op fysiek niveau eicel en zaadcel met elkaar samen. Maar ook op spiritueel niveau gebeurt er van alles. Het wezen van het ongeboren kind voedt, begeleidt én ondergaat de zwangerschap. Het is een kwestie van mede creëren. De ziel maakt contact met het lichaampje dat zich aan het vormen is, maar kan er ook nog op afstand van zijn. Zo went de ziel aan het aardse bestaan. Zij verbindt zich steeds vaker met het lichaampje naarmate de geboorte nadert en bij de geboorte wordt de verbinding definitief, voor de duur van het leven. De bevalling zie ik als uitdrukking van het wezen van het kind. Hoe deze ook verloopt, dát hoort bij die ziel. Het zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat een tangverlossing past bij de uitdaging die je zoontje 'zoekt'. Op wat voor manier dan ook, ook al kunnen we dat niet recht toe recht aan invullen voor een ander, ook niet voor ons eigen kind. Maar je merkt dan verderop in zijn leven dat hij wel vaker hulp van buitenaf nodig heeft om aan dingen te beginnen. Het is dan een terugkerend thema waar zijn ziel zich aan slijpt. 
 
Waarom is onthaasten tijdens je zwangerschap belangrijk?
Vrouwen hebben veel verworven de afgelopen decennia. Het hoort bij deze tijd dat we veel meer keuzes hebben dan onze grootmoeders. We plannen zoveel, onze carrière, een gezin. Dat is veel, en veel daarvan is maakbaar, maar veel ook niet; een kind brengt je in contact met een diepere laag van het leven. Met een kind begin je aan een levenslange band, dat is niet niks. Het maakt je tegelijk kwetsbaar en krachtig. Je geniet en doorleeft dat alles meer als je erbij stilstaat, de tijd neemt om te voelen en te vieren. Daarnaast is het ook nog eens veel gezonder om een tandje minder te pakken. Je bent per slot van rekening de behuizing van een nieuw leven, behalve dat van jezelf. Minder 'doen' en meer 'zijn' past gewoon in de natuurlijke loop der dingen als je zwanger bent. Dat geeft je lijf trouwens meestal heel eerlijk aan.
 
Waarom is overgave aan het leven een belangrijk thema in je werk?
De komst van een kind leert je dat je niet alles kunt bepalen in het leven. Niet hoe je je moederschap zult ervaren, niet hoe je bevalling verloopt. Het sleutelwoord is overgave. Neem prenatale testen. Die geven een soort schijnzekerheid. Niet dat ik er tegen ben. Ze horen eenvoudigweg bij de wetenschappelijke ontwikkelingen die er zijn op dit gebied. Maar ze kunnen mensen wel afbrengen van een soort oervertrouwen om ja te zeggen tegen het leven zoals het zich voordoet. Terwijl ik dat het toppunt van levenskunst vind: overgave aan het leven en leren liefhebben wat is. De essentie van het leven is niet maakbaar.

 

Hoe bereid je je het beste voor op de bevalling?
Elke bevalling heeft zijn eigen wijsheid. Je probeert het zo goed mogelijk voor te bereiden door kennis te nemen van wat er gebeurt tijdens een geboorte. Door goed van binnen te voelen, schep je voorwaarden die gunstig zijn voor de bevalling. Je opent je zodat het kind via jou geboren kan worden. Als je angsten heb, onderzoek dan waarvoor je bang bent en waar het mee te maken heeft. Doe waar jij je goed bij voelt. Of het nu een cursus is, of door het vertrouwen in je eigen lijf te bekrachtigen. Ook de vader speelt hierbij een belangrijke rol. Door zijn aandacht te richten op het kind tijdens de bevalling kan hij bijvoorbeeld de baby steunen. Samen kunnen jullie ook jullie ideale bevalling visualiseren. Hoe verloopt het? Op welke plek? Zet je muziek op? Maak het zo echt mogelijk. Dat opent je hart. Maar wees ook bereid om dit ideale plaatje los te laten ten dienste van wat werkelijk gaat gebeuren en wat kennelijk past bij het levenspad dat je kind heeft gekozen.

 

Wat doet het ouderschap met mensen?
Je blijft natuurlijk wie je bent. Maar tegelijkertijd verandert er van alles. Omdat je gevoelens anders worden, je prioriteiten verschuiven. Ouderschap is één van de krachtigste mogelijkheden om het niet-maakbare van het bestaan aan den lijve te ondervinden. Er is een nieuw wezen in je leven is gekomen met een heel eigen programma. Natuurlijk geef je je beste kunnen aan deze nieuwkomer. Maar je hebt zelf ook je dingen te leren, en je komt ook je eigen innerlijke kind tegen. Er zijn voor je kind is iets natuurlijks, maar je eigen ontwikkeling gaat ook gewoon door. Als het anders loopt dan bedacht, bedenk dan dat je kind zijn eigen 'programma' heeft en weliswaar verbonden is met je, maar ook op zichzelf staat, los van jou. We hebben zelf ook ons levensplan met zijn heel eigen uitdagingen, hobbels en kuilen. Onze kinderen zijn daar onderdeel van. Door er te zijn, dragen je kinderen stevig bij aan jouw eigen groei. Ze zetten je op aarde.