Nieuws
In memoriam Gill Edwards
Gill, ik heb je nooit in levenden lijve ontmoet, en toch heb ik het gevoel dat ik je heel goed ken. De vorige week kreeg ik het bericht dat je overleden bent, op 19 november j.l., en ik was geschokt. Ik had, en heb, het gevoel dat een goede vriendin is heengegaan. En dat allemaal alleen door jouw boeken!
Een aantal heb ik gelezen in het Engels en twee ervan heb ik vertaald in het Nederlands. Maandenlang gingen jouw teksten door mijn handen en mijn hoofd, dag in, dag uit, en was ik beurtelings ontroerd, geraakt, geïnteresseerd, enthousiast en verwonderd door wat je via het papier deelde met de wereld. Je hebt me laten zien hoe magisch het leven is (wat ik eigenlijk al wist, maar waar ik soms aan herinnerd moet worden), hoe dramatisch en tegelijkertijd hoe mooi het leven kan zijn.
Bewustzijn als medicijn
Je hebt in je laatste boek, Conscious Medicine [Bewustzijn als medicijn], je boekenwijsheid, levenswijsheid en ervaringen van een heel leven verzameld op het gebied van ziekte en gezondheid. Je bent een ervaringsdeskundige en een zeer, zeer belezen iemand. In dit laatste boek effen je voor ons, lezers, het pad naar een nieuwe wereld, een geheel nieuwe dimensie, een nieuwe visie op gezond zijn naar lichaam en geest. We kunnen dit gerust jouw levenswerk noemen. En dan…ga je dood! Ik begreep er niets van. Jij, die jezelf genezen had van kanker, die zo veel had gedaan, geestelijk, psychisch, lichamelijk, energetisch, om jezelf weer in balans te brengen, te helen. En nu, alles voor niets? Wat is dan de waarde van al die nieuwe geneeswijzen, vroeg ik me af? Ik had de neiging om het boek in een hoek te gooien.
Dood als transformatie
Maar na enkele dagen begon er iets te veranderen. Ik besefte dat de dood een mysterie is, waar wij als mens geen vat op hebben. Ik besefte dat niets helemaal goed of helemaal slecht is. Dat wij als mens niet alles onder controle kunnen houden. Dat onze visie maar zeer beperkt is. Dat doodgaan slechts een transformatie is, en het leven daarna gewoon doorgaat. Ik weet niet waarom jouw ziel besloten heeft om naar de andere zijde te gaan, Gill. Misschien was je taak afgerond, hier op aarde. Misschien waren er toch teveel wonden geslagen op relationeel gebied (je bent hier heel eerlijk over in je boek Wild Love [Wilde Liefde]). Of misschien zijn er andere redenen. Weet je, het doet er niet toe. Je hebt door jouw leven laten zien, wat liefde is en wat liefde vermag. Op de website van je broer Brian hebben talloze mensen berichten geplaatst naar aanleiding van jouw overlijden. Het is ontroerend om te lezen, hoeveel je hebt betekend voor mensen, als therapeute, als schrijfster, als vriendin. Een aantal keren gebruiken mensen het woord engel, wanneer ze jou beschrijven. Ik heb je ook altijd ervaren als een engelachtig wezen, zowel uiterlijk als in je manier van schrijven. De liefde stroomt van de bladzijden af. En dat is het belangrijkste wat je ons hebt nagelaten. Dank je wel.
In liefde en verbondenheid, Liesbeth Dullaert-Groot Koerkamp
16 december 2011
Gill Edwards (1956 – 2011) stierf in de nacht van vrijdag op zaterdag 19 november in aanwezigheid van haar moeder en broer Brian. Haar zoon Kieran was eerder die avond bij haar geweest. Gill was klinisch psycholoog en spiritueel auteur. Ze werkte meer dan dertig jaar op het gebied van psychosomatische geneeskunde. Bij Altamira verschenen van haar Dans van de ziel (Living Magically), Wilde Liefde (Wild Love) en Bewustzijn als Medicijn (Conscious Medicine). Onze gedachten zijn bij haar familie en vrienden.
