home | stel een vraag aan | Pauline J. van Munster

Stel een vraag aan

Pauline J. van Munster

In hoeverre lijken sterven en geboren worden op elkaar?
Mevrouw A.V. Schippers, Breda

Geboren worden en sterven geven de grenzen aan van ons aardse bestaan. Het is zeker dat we allemaal zijn geboren en ook allemaal zullen sterven. Het zijn de twee enige zekerheden die we hebben. We zijn ons bewust van een bestaan binnen de spanne van deze twee uiterste punten op de lijn die we leven noemen. Geboren worden en sterven zijn in dat opzicht twee polen die een begin en een einde symboliseren.

Maar als je in cirkels denkt, als je denkt in termen van opkomen en neergaan, zomer en winter, dag en nacht – waar begint dan het leven en waar begint de dood? Zijn de lichamen waarin wij geboren worden en weer sterven alles dat wij zijn? Of be-lichamen wij iets dat buiten deze grenzen, buiten deze polen altijd heeft bestaan en altijd zal blijven bestaan? Komen wij als wij geboren worden van dezelfde plek als waar wij naar toe gaan als wij sterven? En wie zijn wij als we niet ons lichaam zijn?

Geboren worden doet lichamelijk pijn, en dat doet sterven vaak ook. Maar als het kindje in de armen van zijn moeder ligt, slaapt het vol vertrouwen. En als de pijn om de mond van een stervende verdwijnt, volgt de ontspanning van de overgave. Iets geeft ons de kracht om geboren te worden en te leven. Diezelfde kracht zouden wij aan moeten spreken om onze angst voor de dood, de angst voor een einde, om te zetten in vertrouwen. Het vermogen tot overgave brengt vrede. Sterven is de geboorte van een nieuwe fase.

Volgende keer komt Herman Cools aan het woord in deze rubriek. Hij is auteur van Het schitterende duister, een boek over de grote levensvragen. Wat zou jij aan hem willen vragen? Je kunt tot en met 15 juni 2009 een vraag stellen. De redactie van Diep magazine zal uit de inzendingen één vraag kiezen die aan Herman Cools wordt voorgelegd.